Gdy polityka miesza się ze sportem. O incydentach z Czechosłowakami w 1931 słów kilka
Foto: Narodowe Archiwum Cyfrowe
Wydarzenia podczas Hokejowych Mistrzostw Świata w Krynicy, które odbyły się w dniach 1–8 lutego 1931 roku, pokazują, że sport i polityka były wówczas ze sobą ściśle powiązane. Turniej odbywał się w czasie napiętych stosunków między Polską a Czechosłowacją. W zawodach uczestniczyło dziesięć reprezentacji, natomiast z powodów politycznych nie wystąpiła drużyna Niemiec.
Polska bardzo starannie przygotowała się do organizacji mistrzostw. W Krynicy wybudowano nowoczesne lodowisko z oświetleniem, częściowo zadaszonymi trybunami oraz centralnym ogrzewaniem. O wysoki poziom sportowy reprezentacji miał zadbać nowo zatrudniony trener z Kanady.
Pierwszy mecz Polska rozegrała z Czechosłowacją i przegrała 1:4. Następnie pokonała Francję i awansowała do finałowej fazy turnieju. W kolejnych spotkaniach zaczęły narastać negatywne emocje wobec reprezentacji Czechosłowacji. Głównym zapalnikiem były sytuacje podczas meczu Polski z Kanadą, gdy publiczność obrażała czechosłowackiego sędziego, a organizatorzy nie potrafili uspokoić kibiców. Dodatkowo pojawiły się podejrzenia, że wynik meczu Kanada–Czechosłowacja został wcześniej uzgodniony, ponieważ trener Czechów był jednocześnie kierownikiem drużyny kanadyjskiej.
Polska prasa rządowa przedstawiała czechosłowackich hokeistów jako zawodników grających brutalnie i niesportowo, co jeszcze bardziej podsycało niechęć kibiców wobec naszych południowych sąsiadów.
„Czesi nie cieszą sympatią w sporcie europejskim. Sposób ich gry perfidny, złośliwy i brutalny […] wyrobił im bardzo złą markę na kontynencie” – to cytat z Gazety Polskiej, która była jedną z chętniej czytanych w tamtym okresie
Największe emocje towarzyszyły drugiemu meczowi Polski z Czechosłowacją, który decydował o mistrzostwie Europy. W trakcie spotkania polska publiczność głośno protestowała przeciw decyzjom sędziego, a w jego kierunku rzucono nawet kalosz. Na trybunach dochodziło także do sporów między polskimi i czechosłowackimi kibicami. Mecz zakończył się remisem 0:0, dzięki czemu Polska zdobyła tytuł wicemistrza Europy (przyp. red. – Mistrzostwa Europy były wówczas rozgrywane równoległe wraz z turniejem Mistrzostw Świata).
Po zakończeniu turnieju w Czechosłowacji rozważano ograniczenie kontaktów sportowych i kulturalnych z Polską. Dyplomaci uznali, że atmosfera panująca podczas mistrzostw była przejawem wrogości wobec ich kraju. Sprawa była omawiana również przez przedstawicieli polskich władz, którzy wyrażali ubolewanie z powodu zachowania publiczności i deklarowali chęć zapobiegania podobnym incydentom w przyszłości, ale ostatecznie nie miała swojego dalszego dyplomatycznego kursu.
Źródła artykułu: puckout.pl/przystanekhistoria.pl
